Nauczanie indywidualne (NI)

Zajęcia nauczania indywidualnego przeznaczone są dla dzieci i młodzieży, których stan zdrowia znacznie utrudnia lub uniemożliwia uczęszczanie do szkoły. Organizuje się na je podstawie orzeczenia o potrzebie nauczania indywidualnego, wydawanego przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną. O wydanie takiego orzeczenia i przeniesienie dziecka na nauczanie indywidualne mogą wystąpić tylko rodzice! Szkoła nie może „wysłać” ucznia na NI.
Do wniosku o orzeczenie trzeba dołączyć zaświadczenie lekarskie, w którym lekarz stwierdza konieczność nauczania indywidualnego. Bez takiego dokumentu orzeczenie nie zostanie wydane.
Rozmawiając z lekarzem kierującym na NI, należy poprosić o dokładne pisemne wytyczne, jak ma być ono realizowane. Jeżeli stan zdrowia dziecka na to pozwala, lekarz może wyszczególnić kiedy i na jakich zasadach dziecko powinno być włączane do grupy rówieśniczej.
Nauczanie indywidualne może być realizowane na terenie szkoły lub w domu ucznia. Niestety niewielka ilość godzin NI sprawia, że rodzice muszą zaangażować się w edukację dziecka.
 
Tygodniowy wymiar godzin zajęć indywidualnego nauczania realizowanych bezpośrednio z uczniem wynosi:
• dla uczniów klas I-III szkoły podstawowej – od 6 do 8 godzin,
• dla uczniów klas IV-VI szkoły podstawowej – od 8 do 10 godzin,
• dla uczniów gimnazjumod 10 do 12 godzin,
• dla uczniów szkół ponadgimnazjalnychod 12 do 16 godzin.
Nauczanie indywidualne organizuje się biorąc pod uwagę stan zdrowia dziecka. Jeżeli nie uniemożliwia on całkowicie uczestnictwa w lekcjach, uczeń objęty nauczaniem indywidualnym powinien brać udział w niektórych zajęciach dydaktycznych z klasą.
WAŻNE: Przejście dziecka na nauczanie indywidualne nie zawiesza realizacji zaleceń z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Zajęcia rewalidacyjne, terapie, pomoc psychologiczno-pedagogiczna nie zaliczają się przedstawionych powyżej limitów godzin.