Wczesne wspomaganie rozwoju (WWR)

Jeżeli rozwój dziecka niepokoi rodziców, a ich obawy zostaną potwierdzone przez lekarza opiekującego się dzieckiem lub innego specjalistę, należy zacząć szukać pomocy. Pierwszym krokiem powinno być złożenie wniosku o wydanie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju w najbliższej miejscu zamieszkania publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej. Dokument ten należy następnie przekazać dyrektorowi
przedszkola, szkoły, specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego czy poradni, która zorganizuje dla dziecka zajęcia z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju. Wykaz placówek prowadzących wczesne wspomaganie rozwoju posiadają odpowiednie jednostki samorządu terytorialnego odpowiedzialne za edukację, np. wydziały edukacji. Warto zapytać o nie pracowników poradni, którzy często posiadają wiedzę o instytucjach organizujących wczesne wspomaganie w danej miejscowości.

Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania rozwoju prowadzą specjaliści z zakresu pedagogiki specjalnej: pedagodzy, psycholodzy, logopedzi, a także fizjoterapeuci, którzy instruują rodziców w zakresie usprawniania dziecka i pracy nad eliminacją niepożądanych odruchów lub zachowań.

PAMIĘTAJ! Dziecko ma prawo uczęszczać na zajęcia z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju od wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w szkole.

Znaczy to, że w okresie realizowania obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego dziecko może być jeszcze objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju, ale uczeń klasy pierwszej szkoły podstawowej już mu nie podlega. Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania odbywają się w wymiarze od czterech do ośmiu godzin w miesiącu. Wymiar zajęć zależy od potrzeb i możliwości dziecka, nie oferty placówki czy dostępności pracujących w niej specjalistów. Dzieci, które skończyły 3 lata mogą brać udział w zajęciach w grupach 2-3 osobowych.

Wczesne wspomaganie rozwoju jest finansowane z budżetu państwa, nie ze środków własnych jednostek samorządu okalnego. W 2014 roku budżet państwa przekazuje na realizację wczesnego wspomagania rozwoju na każde dziecko około 4400 zł. Oznacza to, że argument o braku środków nie może być powodem do odmówienia dziecku dostępu do zalecanych zajęć.